در قرن چهاردهم، همزمان با فروپاشی جاده ابریشم و تجزیه سرزمینها توسط گروههای رقیب، تیمور، جنگجوی نترس، از تبعید ظهور میکند. او که از همه چیز محروم شده است، برای متحد کردن پادشاهیهای از هم پاشیده میجنگد و با استفاده از استراتژی و ارادهی راسخ، از هرج و مرج یک امپراتوری میسازد. تیمور که در نبرد شکستناپذیر بود و به عنوان یکی از بزرگترین رهبران نظامی و تاکتیکپردازان تاریخ، و البته یکی از بیرحمترین آنها، شناخته میشد، امپراتوری تیموریان را تأسیس کرد که بر افغانستان، ایران و آسیای مرکزی امروزی حکومت میکرد.